Een heel bijzondere bewoner van Costa Rica is de luiaard. Tot nu toe hadden we er eentje gezien in een verre boom, opgerold, zodat het ook net zo goed een termietenhoop had kunnen zijn. Maar deze dagen zaten we op de eerste rij. In een boom achter ons huisje kwam op onze tweede dag een 3-tenen luiaard (three-toed sloth) wonen, een ‘zij’, want geen gele vlek op de rug. Ze is gebleven tot de dag van ons vertrek.
Dit beest, dat uit de prehistorie stamt en zich keer op keer aan de veranderende habitat heeft aangepast, is fascinerend om te zien. Met heel trage bewegingen gaat ze 1x per dag naar het einde van de tak om heel langzaam wat blaadjes te eten. Dan terug op het oude plekje waar ze zich weer tot een bol oprolt en slaapt. Deze slowmotion is niet omdat een luiaard lui is, maar om alle energie te kunnen gebruiken voor de spijsvertering. Ongeveer 1x per week komt ze uit de boom voor een sanitaire stop.
Luiaardientje… Echt geen slow motion!