Wat een prachtige stad, vooral oud-Havana! Architectuur is koloniaal met veel kleur op de huizen en bloemen op de balkons. Het is goed te zien dat het ooit (voor de revolutie) een mondaine swingende sexy stad was, met de dure maffiahotels, de chique wijken en de mooie oude stad. De regering heeft net op tijd beseft, dat deze oude kern behouden moet blijven (de oude stad is grote trekpleister voor toeristen en toerisme is nu grootste inkomstenbron voor Cuba) en is begonnen met renovatie en herstel. Heel mooi, maar apart om het contrast te zien tussen de opgeknapte en vervallen straten.
Het Paza Vieja en een vervallen straat.
Sinds begin dit jaar is het voor de gewone Cubaan toegestaan om een huis te kopen. Voorheen mocht er alleen geruild worden, maar dan alleen als beide huizen gelijk zijn. Groter of kleiner wonen kon dus niet. Of je mocht zelf een huis bouwen, maar daarvoor werd de vergunning pas gegeven als je álle bouwmaterialen voor het huis al klaar had staan. Bijna onmogelijk met de beperkte middelen en voorraad op het eiland. Of je kon jezelf met veel bureaucratie als enige erfgenaam laten benoemen van een huisbezitter. Een andere truuk was scheiden van je vrouw en trouwen met een vrouw wier huis je wil kopen. Na een jaar kun je dan weer scheiden en je eigen vrouw hertrouwen. Dan nog wel hopen dat je nep-exvrouw niet binnen 5 jaar het land verlaat, want dan wordt het huis genationaliseerd en ben je huis en geld kwijt. De meeste Cubanen wonen met meerdere generaties in het huis dat ze voor 1959 al hadden. De meeste regeringsleden, (hoge) militairen en Cubanen daaromheen wonen in genationaliseerde huizen.
Nog een vervallen straat in oud-Havana, maar wel met glimmende oldtimer.
Plaza de Armas met boekenmarkt, maar natuurlijk alleen lectuur over de helden van revolutie en het socialisme…
Bij ieder terras, op iedere hoek wordt muziek gemaakt. Juul en Noos krijgen vaak de sambaballen om mee te doen.
We logeren bij een oude dame in de wijk Miramar, vroeger een chique wijk, maar in 1959 is de hele wijk genationaliseerd en aan regeringsleden ‘uitgedeeld’ (weten niet wat de man van de oude dame is geweest…). Veel genationaliseerde huizen staan leeg en zijn in verval, maar dat maakt de regering niets uit. Het lijkt of ze goed zorgen voor hun eigen zaken en de rest is niet interessant… Net als het grondbezit: de staat bezit 70% van de Cubaanse grond, maar dat ligt gewoon niets te doen. Met de andere 30% van de grond moet de bevolking gevoed worden. Fidel is met goede idealen begonnen met z’n revolutie, maar is door alle jaren heen toch echt de weg kwijt geraakt, in ieder geval voor de gewone Cubaan en de conditie van het Cubaanse eiland…
