De weg van Coyhaique naar Puyuhuapi is grotendeels onverhard. Dat kennen we al, maar deze is echt beroerd, heel veel kuilen en slipperig. We hebben hier een belangrijke les geleerd: ontwijk geen kuilen, maar rij er dwars door/over heen… Anders krijg je dit:
We kunnen er nu alweer om lachen en zien als het zoveelste avontuur, maar het was echte stress op dat moment. Oeh, wat eng, oeh wat nu, oeh wat als…
We konden er allemaal zonder een schrammetje uitklimmen. Maar hier moest wel professionele hulp bijkomen.
De eerste voorbijgangers beloven de parkwacht (uur verderop en dus ook weer een terugrijden) te waarschuwen. Alle passanten maken een kletsje, geven koekjes en water, blijven hangen, willen helpen, filmen, maken foto’s en wensen ons het beste… Na dik 2 uur komt de Rescate! Voelde als echte redding. Met 2 grote trucks en 5 sterke kerels aan touwen is de camper weer op de weg getrokken. En ook de camper en auto hadden wonderbaarlijk geen schrammetje! We rijden gewoon weer verder. Nou, gewoon. In het begin nog wel een beetje shaky.
Dank u Engeltje!
En oja, Dieuke reed. Voor alle Chileense mannen echt het bewijs dat…